ROMYJEAN

Siempre he pensado que viajar en un buque de carga siendo un poco pasajero y otro poco tripulante debe ser algo admirable....una valija pequeña, un cuaderno, un libro de poemas....me despierto cada día con el ansia de la FUGA. CORTAZAR

Wednesday, March 25, 2009


AKSA I EL


Sinto que sentes, sentindo ábrome, chorando. Mírame que xa non tremo, ríome … hai algo dentro…SI…estás ledo…segue iso que chamo MEDO.


Ás apalpadas toco o fío da nada, da nada de seda que me acaricia a cara, a man, a nuca, a lingua, os ollos!!

DAME, déixame, bule, rebule,vive, non, non vivas, MORRE!!!...

Seguimos, seguindo, sendo pares. Impar é a soidade. Esa só me gusta LIBRE…

Libérate, libérame, vaite, non, NON MARCHES. Quédate ao meu carón sen facer ruído.
SEMPRE. ACEPTÁNDONOS




ROMY VÁSQUEZ

1º ANIVERSARIO DO MEU RENACEMENTO, 1/03/09 (de Piura a Santiago)

Labels:

Hoy soñé con India...24 - 25 DE marzo 2009


"La arena del desierto es para el viajero fatigado lo mismo que la conversación incesante para el amante del silencio..."
Después de una agradable noche en Santiago de Compostela en el pub Dadó DaDÁ en un concierto de Jazz rodeada de gente joven estudiantes de erasmus y otras extranjeras amigas del piso de Nahia: Emily francesa (Bayona) e Ilaria, italiana (Siena), me fui a dormir a mi apartamento de la Avenida de Barcelona y durante la noche tuve un sueño, yo vivía en INDIA y acompañaba a una mujer hindú atravesando un puente, la imagen era dura y tenue, mi sentimiento también porque ella estaba enferma...al límite, me desperté con angustia, luego seguí durmiendo. ....ALGO QUIERE DECIR MI SUBCONSCIENTE

Labels:

Monday, March 02, 2009

E CONTINÚAN AS EXPERIENCIAS



ÍAN

Non penses que me esquezo, porque do esquecemento xorde o aburrimento. De esquecemento dormen as almas no inverno.
Embríagame a pena do stop e alédame ter traspasado a barreira do espirito, nesa relación sublime de corpo, alma e mente.

No primeiro momento alzei a mirada. No encontro brotou a ledicia dos compañeiros que parecía que xa se tiñan visto. Entregámonos. Era un momento vital de plenitude...logo xurdiu o medo e ultimamente a angustia apretabame a gorxa; sabía que marchabas....

PRESENZA.

Orgullo, elegancia con diversión . VIDA.

Beizos a carón, pelo encaracolado entre mans de bermello, susurro do cordón umbilical fronte ao encantador de ombligos. Centauro incansable; campeón de lastres, amante amigo; irmán infante.

Amo o respeto. Penso na esencia. Hulo na distancia e no silencio que estamos preto.

Atopei por fin a escada
Rompe lumes: Grazas.

ROMY VÁZQUEZ
CASAVELLA, MARANTES
2 DE MARZO DE 2009